Blogs

afbeelding van admin n

Kanker medicijn en je eigen gedrag

Als er een medicijn zou worden gevonden dat 40 procent van alle kankergevallen geneest zou de wereld te klein zijn. Maar dat medicijn is er al: ons eigen gedrag.

Kanker is voor een belangrijk deel een ziekte die we onszelf aandoen. Allereerst uiteraard door te roken. Het Cancer Research UK heeft uitgerekend dat 4 op de tien gevallen van kanker zijn te voorkomen door gezonder gedrag.

Roken is de oorzaak van 15 procent van alle Britse kankergevallen

Overgewicht voor 6,3 procent

Alcohol 3 procent

Te weinig vezels 3 procent

HPV-besmetting 3 procent

Straling, asbest, teveel zon 4 procent

Luchtverontreiniging en eten van bewerkt vlees 2 procent

afbeelding van admin n

Wat mag mijn hond niet eten ?

Hoewel veel honden zowat àlles eten wat ze op hun pad tegenkomen en elke dag wel een poging ondernemen om iets uit je bord te vissen, kan je trouwe vriend maar beter enkele voedingsmiddelen mijden. Wij gingen op consultatie bij de dierenarts en verzamelden 15 dingen die je hond beter niet in zijn voederbakje krijgt.

1. Chocolade

Alert! Je neemt je viervoeter beter niet mee op paaseierenjacht want hoewel de meeste honden dol zijn op chocolade, kan het eten ervan leiden tot ongewenste effecten zoals braken, spiertrillingen, hartritmestoornissen, epileptische aanvallen en – bij grote hoeveelheden - zelfs overlijden.

2. Noten

Noten hebben een hoog vetgehalte, wat vaak voor maagproblemen bij honden zorgt. Bovendien zijn er ook een heleboel giftige noten. Onderzoek wijst uit dat je hond best ver wegblijft van macadamia noten, pecan noten, amandelen en walnoten.

3. Rauwe eieren

Rauwe eieren kunnen bepaalde bacteriën - zoals salmonella – bevatten, die je hond ernstig ziek kunnen maken. Bovendien bevatten rauwe eieren ook een enzym dat voor huid -en vachtproblemen zorgt.

4. Avocado

Hoe hip je hond ook is – en ja, we kijken naar jou mops - geef hem vooral géén avocado. De stof persine, die rijkelijk aanwezig is in de vrucht, is giftig voor een heleboel dieren en veroorzaakt onderhuidse vochtophopingen en hartfalen, met kans op dodelijke afloop.

5. Kauwgom

Het is vooral de suikervervanger die in de meeste kauwgom zit, die tot ernstige leverproblemen kan leiden.

6. Rauwe aardappelen

Rauwe aardappelen bevatten solanine. Het eten van voeding met solanine kan een maagdarmontsteking, apathie en zelfs coma tot gevolg hebben.

7. Spruitjes

Er zijn veel redenen om spruitjes van het menu te halen. Je kinderen zullen je dankbaar zijn, je reukorgaan ook én je hond zal alvast minder kans hebben op gasvorming in het darmkanaal, met braken en misselijkheid als gevolg.

8. Druiven & rozijnen

Druiven en rozijnen kunnen - zelfs in heel kleine hoeveelheden - voor nierfalen zorgen bij zowel honden als katten.

9. Perziken en pruimen

Niet omwille van de vrucht, wel omdat de pitten vast kunnen raken in de keel of de maag van je trouwe huisdier.

10. Wit brood

Wit brood bevat een overvloed aan oliën en suikers, ongezonde hoeveelheden die onder meer een alvleesklierontsteking teweeg kunnen brengen.

11. Maïskolven

Maïs is niet giftig voor je hond, maar, er zijn wel verhalen bekend van stukjes kolf die in het darmkanaal komen vast te zitten. Bovendien is ongemalen maïs voor honden niet zo makkelijk verteerbaar.

12. Kip-of kalkoenbotjes

De hond en zijn bot, het lijkt een perfecte match. Maar, als de botjes zo klein zijn zoals die van gevogelte, dan is het allesbehalve veilig. Ten eerste kan je hond zich er makkelijk in verslikken en ten tweede hebben de botjes scherpe kanten, waardoor ze de maag- of darmwand van je hond kunnen beschadigen of vast komen te zitten.

13. Zuivel

Wist je dat de meeste honden lactose-intolerant zijn? Je zal het in ieder geval snel merken (en vervolgens nooit meer geven), want diarree is het onprettige resultaat.

14. Rauwe vis

Geen sushi voor Fifi. Rauwe vis kan namelijk neurologische klachten teweeg brengen bij honden en ze kunnen er zelfs van in coma raken.

15. Ajuin

De ‘ui’ - en we spreken dan wel van een grote hoeveelheid - zorg voor een afbraak van rode bloedcellen, met bloedarmoede tot gevolg. Knoflook, bieslook en prei hebben overigens hetzelfde effect.

afbeelding van admin n

Vaccinatie tegen tekenencefalitis teken uit zuid europa die naast lyme, ook de hersenen aantasten

Tekenencefalitis is een ontsteking van de hersenen en/of hersenvliezen, veroorzaakt door een virus dat overgedragen wordt door teken.

Laat u vaccineren voor u op reis gaat naar zuid europa, ook oostenrijk.

Wie naar de bosrijke streken in Centraal- of Oost-Europa en sommige plaatsen in Noord-Europa trekt, kan een vaccinatie overwegen. 

De basisvaccinatie bestaat uit drie inspuitingen. De tweede inspuiting krijg je een à drie maanden na de eerste, de derde na negen maanden tot een jaar. Een herhalingsinenting moet na drie jaar en vervolgens om de vijf jaar gebeuren. Na vaccinatie ben je minstens drie jaar beschermd. Voor je vertrekt krijg je het best de eerste twee inspuitingen. Hiervoor kun je terecht bij je huisarts of in het vaccinatiecentrum.

Een goed alternatief is het nemen van voorzorgen tegen een tekenbeet en besmetting. 

Via een tekenbeet kan je ook de ziekte van Lyme krijgen. Hier is een bacterie de boosdoener. Omdat er tegen deze ziekte geen vaccin bestaat, zijn hiertegen sowieso goede beschermingsmaatregelen nodig.

 Bij ons kunnen teken besmet zijn met de ziekte van Lyme. In tal van landen in Midden- en Oost-Europa, zoals Oostenrijk, Zwitserland, Zuid-Duitsland, Hongarije, Tsjechië, Slowakije, Polen, ex-Joegoslavië, ex-USSR, Bulgarije, Roemenië, Duitsland, Oostenrijk, Hongarije … kunnen de teken ook besmet zijn met een virus dat een vorm van hersen- of hersenvliesontsteking, Centraal-Europese Teken Encefalitis (FSME of "Frühsommer enzephalitis"), veroorzaakt. Gelukkig kunt u zich laten vaccineren tegen dat virus. Mensen die in die landen een wandel- of kampeervakantie plannen, vooral dan in bosrijke gebieden, wordt dan ook aangeraden om zich hiertegen te laten vaccineren. 

Teken encefalitis

Encefalitis is een hersenontsteking die wordt veroorzaakt door een virus. Het virus wordt overgebracht door teken en komt voor in Europa, de Baltische staten en Rusland. De teken komen voor in bosachtig gebied en hoog gras. Van april tot november zijn de teken het meest actief en dan heb je de grootste kans om de ziekte op te lopen. De infectie kan ook worden overgedragen via rauwe melk van koeien, schapen of geiten.

De ziekte heeft veel verschillende namen:
- FSME (Früh Sommer Meningo Encephalitis, letterlijk “vroege zomer hersen- en hersenvliesontsteking”), komt vooral in Europa voor
- Russian Spring Summer Encephalitis, die vaak ernstiger verloopt en in Rusland voorkomt
- TBE (tick borne encephalitis): dit is een verzamelnaam voor beide soorten

Teken-encefalitis: verschijnselen

De meeste mensen die geïnfecteerd zijn, worden niet ernstig ziek, maar een minderheid krijgt hersen- of hersenvliesontsteking, beiden ernstige ziektes. Een tot drie weken na besmetting door een teek of een paar dagen na besmetting via rauwe melk krijg je griepachtige verschijnselen. De symptomen verbeteren, maar een deel van de mensen die besmet zijn wordt zieker, met koorts, nekstijfheid en overgeven. Dit zijn symptomen van hersenontsteking.

  • Voorkomen van een tekenbeet

  • Blijf op de paden om contact met begroeiingen te vermijden. Vermijd lopen door hoog gras. 
  • Bescherm je huid met kleding en schoenen: draag een lange broek en stop je broekspijpen in je sokken. 
  • Gebruik eventueel insectenwerende producten op basis van DEET (Diethyl toluamide). Ze garanderen echter geen absolute veiligheid en werken maar gedurende enkele uren. Omdat DEET bestaat in verschillende vormen en concentraties, vraag je het best raad aan je apotheker. Het product kan ook schadelijk zijn. Tijdens de zwangerschap, als je borstvoeding geeft of bij jonge kinderen zijn lagere concentraties aangewezen:
    • voor niet-zwangere volwassenen: maximaal DEET 50%;
    • voor zwangere vrouwen, tijdens borstvoeding of bij jonge kinderen: maximaal DEET 30%.

 

afbeelding van Step by step training & coaching

Hyperventilatie, wat kan ik er aan doen?

Hyperventilatie, wat kan ik er aan doen?

Wat is hyperventilatie?

Hyperventilatie is langdurig te snel en / of te diep ademen, zonder dat daar zoals bij lichamelijke inspanning een noodzaak voor is. Er wordt niet zozeer te veel zuurstof ingeademd, maar te veel koolzuur uitgeademd en daardoor verandert de zuurgraad in het bloed. Dit heeft tot gevolg dat alerlei fijn afgestelde biochemische mechanismen verstoord raken, waardoor vreemde of onaangename sensaties ontstaan, zoals benauwdheid, tintelingen in armen en handen, een gevoel van ademtekort, gevoel flauw te gaan vallen, druk of steken op de borst enz. Kortom, verschijnselen die dikwijls lijken op een paniekaanval of zelfs een hartaanval.

Wat zijn de symptomen van hyperventilatie?

  • Ademnood
  • Tintelingen in armen, vingers, gezicht, benen
  • Stijfheid van vingers of armen, benen
  • Steken in de borst
  • Een versnelde en / of verdiepte ademhaling
  • Trillen van handen, benen
  • Hoofdpijn
  • Flauwvallen
  • Zwartworden voor de ogen
  • Angst
  • Snelle hartslag
  • Hartkloppingen
  • Een gevoel van warmte of koude in handen of voeten
  • Misselijkheid
  • Overgeven
  • Vermoeidheid
  • Slaperigheid
  • Verminderde concentratie en geheugen

Is hyperventilatie gevaarlijk?

Neen, hyperventilatie is ongevaarlijk. Maar mensen interpreteren bovengenoemde lichamelijke klachten dikwijls als ernstig en bedreigend waardoor hun angst toeneemt. Door de toenemende angst verergeren de lichamelijke klachten. En wordt dit een vicieuze cirkel.

Acute hyperventilatie

Een acute hyperventilatie aanval is voorbijgaand en duurt meestal niet langer dan een kwartier. De lichamelijke klachten zijn duidelijk. Zoals tintelingen in de handen of benen, hartkloppingen, stekn in de borst, stijfheid in de vingers, …enz.

Chronische hyperventilatie

Bij chronische hyperventilatie ademt men ‘continu’ verkeerd. De klachten zijn minder duidelijk of hevig dan bij een acute hyperventilatie aanval. Maar hierdoor worden ze dikwijls minder gelinkt aan verkeerd (te snel / te diep) ademen.

Deze klachten, waarvoor dikwijls niet direct een oorzaak wordt gevonden, kunnen zijn:

  • Vermoeidheid
  • Slapeloosheid
  • Angsten
  • Hoofdpijn
  • Concentratiestoornissen

Oorzaken van hyperventilatie

Stress, spanningen, zorgen zijn de meest voorkomende oorzaak van hyperventilatie.

Door chronische stress maakt je lichaam de stresshormonen adrenaline en noradrenaline aan.

Adrenaline en noradrenaline zorgen voor het dieper ademhalen, een sneller kloppend hart en zweten tijdens spannende of angstige situaties. Doordat je hart sneller gaat kloppen, wordt er meer bloed naar de spieren gepompt, waardoor je beter in staat bent om te vluchten of vechten.

Een hyperventilatie aanval wordt soms uitgelokt door bepaalde omstandigheden zolas een stresserende gebeurtenis, drukke plaatsen, veel mensen, ..enz.

Wat kan ik doen bij hyperventilatie?

Dit zijn effeciënte methodes om een acute hyperventilatie aanval te verminderen:

  • Ademen met een papieren of plastic zak. Zorg er dus voor dat je dit steeds bij je hebt.
  • Ademen door een rubberen slang met smalle opening (bijvoorbeeld een stukje tuinslang)
  • Ademen met je twee handen, in een kommetje, voor je mond
  • Bewegen met je armen en benen. Doe enkele lichte bewegingen met je armen en benen. De beweging zorgt ervoor dat de zuurgraad van je bloed verbetert en de symptomen van hyperventialtie verminderen.
  • Ademhalingsoefeningen. Leer bij een gediplomeerde relaxtietherapeute ademhalingsoefeningen die je kunnen helpen om minder diep en snel te ademen.

Ik geef je hier alvast twee oefeningen die je kan doen:

Eerste hulp bij hyperventilatie

Je ademt gedurende 3 tellen (van 1 tot 3) in langs de neus. Op tel 4 stop je met inademen en tuit je de lippen  (alsof je zou gaan fluiten)

Je ademt traag uit langs de mond (langs getuite lippen) terwijl je verder telt tot 10 (5, 6, 7, 8, 9, 10)

Dit herhaal je een aantal keer.

Let op dat je niet te diep gaat ademen. Eigenlijk hoef je helemaal niet dieper te ademn, enkel trager, volgens het aangegeven ritme.

Het tuiten van de lippen bevordert dat de uitgeademnde lucht vertraagd wordt afgegeven, wat het koolzuurgehalte in het bloed sneller doet stijgen.

Oefen deze oefening samen met jouw relaxtietherapeut in de sessies als je rustig en kalm bent. Oefen dit adempatroon ook thuis in. Eens je dit adempatroon onder de knie hebt, kan je dit ook met succes toepassen bij een hyperventilatie aanval.

Buikademhaling

Een rustige ademhaling is de basis van ontspanning. Ontspanning is weer nodig om het stressniveau van je lichaam en geest te doen dalen.

Oefen twee keer per dag gedurende vijf minuten

  • Ga gemakkelijk liggen of zitten
  • Sluit uw ogen
  • Leg nu uw handen op uw buik, u kunt zo goed voelen hoe uw buik op en neer gaat
  • Adem in door uw neus en laat uw buik opbollen (u kunt met uw handen controleren of uw buik inderdaad opbolt)
  • Houd de lucht even vast en adem nu geleidelijk weer uit (voel met uw handen dat uw buik weer platter wordt)
  • Probeer het uitademen wat langer te laten duren dan het inademen
  • U kunt tellen bij het in- en uitademen
  • Neem een pauze voordat u weer begint met inademen
  • Herhaal deze oefening regelmatig

Hoelang doorgaan? Ga door met de buikademhaling totdat je merkt dat je niet meer na hoeft te denken om door je buik te ademen, het gaat vanzelf. Of totdat je voelt dat je rustiger wordt en je trager begint te ademen.

Dit zijn efficiënte methodes om chronische hyperventilatie aan te pakken:

Relaxatietherapie. Verkeerd ademen kan je aanpakken door relaxatietherapie. Je leert ‘beter ademen’ en tot rust te komen door ontspanningsoefeningen. Meer uitleg vind je hier.

Stresscoaching. Stress, angsten en spanningen zijn dikwijls de oorzaak van hyperventilatie. Leer omgaan met jouw stressoren en leer mentaal & fysiek tot rust te komen.

Een evenwichtige levenstijl. Zorg voor voldoende ontspanning en rust in je leven. Draag zorg voor jezelf. Trek grenzen. Geef aandacht aan een gezonde leefstijl.

Heb je last van hyperventilatie? Neem dan contact op via www.sbscoaching.be, Britt Vande Mergel, Relaxatietherapeut & psychotherapeut. Lees meer artikels op http://sbscoaching.be/stress/hyperventilatie-wat-kan-ik-er-aan-doen/

 

 

 

 

 

afbeelding van admin n

FAQ meest gestelde vragen over de ziekte van Lyme

De meest gestelde vragen over de ziekte van Lyme

De ziekte van Lyme is een ‘klinische diagnose’. Dat wil zeggen dat de diagnose op basis van een combinatie van de ziekteverschijnselen, het verhaal van de patiënt, de testen en ander aanvullend onderzoek moet worden gesteld. Testuitslagen alleen kunnen dus niet gebruikt worden om de ziekte met zekerheid vast te stellen of uit te sluiten. Het ziektebeeld kan soms lijken op Epilepsie, MS, ALS, Chronisch Vermoeidheids Syndroom, Fibromyalgie en Alzheimer Dementie. Dit zijn symptomen en ziektebeelden die relatief veel voorkomen en dat maakt het voor artsen soms moeilijk andere ziekten uit te sluiten en de diagnose Lymeborreliose met voldoende zekerheid te stellen. In latere stadia van de ziekte is de diagnose vaak niet meer met absolute zekerheid te stellen en spreken we van een waarschijnlijke of mogelijke diagnose. De arts moet dan een afweging maken of er voldoende gronden zijn om (verder) te behandelen.

 

1. Hoe krijg je de ziekte van Lyme?
Door de beet van een teek die met de Borreliobacterie besmet is die de ziekte borreliose (ziekte van Lyme) veroorzaakt.

2. Waar moet je extra voorzichtig zijn?
Vooral in bossen en ook in het gras

3. Wat zijn de symptomen?
Binnen de 3 tot 30 dagen na de tekenbeet kan een rode vlek ontstaan die elke dag groter wordt en in het midden van het letsel kan opklaren (erythema migrans). Niet te verwarren met de reactie op de beet die doorgaans binnen de twee dagen optreedt, een diameter kleiner dan 5 cm heeft, slecht afgelijnd is en niet groeit.

Maar lang niet altijd zijn er zichtbare symptomen.

zie https://www.goede-therapeut.com/content/top-10-foute-diagnose-van-de-zie...

Slechts de helft van de patiënten krijgt een rode ringvormige huiduitslag (Erythema Migrans)!

Een Erythema Migrans-huiduitslag (rode ringvormige huiduitslag of vlek, die vaak oplicht in het midden) is hét bewijs dat u bent besmet met de bacterie Borrelia burgdorferi. Deze huiduitslag vormt zich vaak rond de plek van de tekenbeet. Dit is echter niet altijd het geval. Slechts de helft van de patiënten krijgt een dergelijke huiduitslag. Deze EM-huiduitslag kan ook op andere plaatsen dan de tekenbeet verschijnen.

In de weken/maanden die op de beet volgen
Meer dan drie maanden na de tekenbeet: pijn aan en zwelling van de gewrichten, het vaakst de knie.

Meer dan 6 maanden na de beet: verlamming, doofheid.
Deze manifestaties kunnen geïsoleerd optreden. 
 
Afhankelijk van de streek, kan tot 20% van de bevolking een positief bloedresultaat voor borreliose vertonen zonder de symptomen. Een positieve test zonder de hierboven beschreven karakteristieke symptomen is geen indicatie van een actieve infectie. Er wordt nooit een antibioticabehandeling gegeven op basis van één positief resultaat.

4. Hoe wordt de ziekte gediagnosticeerd? 
De diagnose gebeurt op basis van een bloedonderzoek naar antistoffen tegen de bacterie (ook wel serologie). 

Testen

In de eerste weken van de infectie (8 weken) heeft testen geen zin, omdat het lichaam dan nog onvoldoende antistoffen aanmaakt. Een negatieve test op antistoffen zegt in dat stadium dus niets. Ook bij de latere stadia is er nog geen betrouwbare gestandaardiseerde test die Lymeborreliose met zekerheid kan aantonen dan wel uitsluiten. Dit geldt voor serologietesten (bloed), lumbaalpunctie (hersenvocht), PCR-testen (lichaamsvocht, huidbiopten) en andere testen. Soms tonen de testen de aanwezige antistoffen namelijk niet aan. Daarom kunnen zogenoemde ‘fout-negatieve’ testuitslagen bij Lymeborreliose ook in het verdere ziektebeloop voorkomen.

Het is belangrijk om voor ogen te houden, dat de serologische testen alleen antistoffen aantonen en niet de ziekteverwekker zelf. Het kan dus enerzijds zijn dat de ziekte genezen is, maar het lichaam nog wel antistoffen aanmaakt. Er zijn anderzijds echter ook patiënten die geen antistoffen (meer) tegen de ziekte aanmaken, terwijl de ziekte niet genezen is.

Deskundigen van ILADS adviseren om in een gespecialiseerd lab te testen en naast een ELISA-test ook altijd een Western blot-test te doen. Het komt voor dat patiënten met een negatieve ELISA-test, wel een positieve Western blot-test hebben. De Western blot-test is soms gevoeliger en laat in de vorm van zogenoemde ‘banden’ zien welke antistoffen aangetoond kunnen worden. Sommige banden zijn specifiek voor de Borrelia-bacterie, dat wil zeggen bij geen andere bacterie ontdekt, zoals de ‘band 39 kda’. Ook de aanwezigheid van een enkele specifieke band is dus een aanwijzing voor contact met de bacterie.

MRI-scan, SPECT- en PET-scan

Net als laboratoriumtesten kunnen hersenscans niet gebruikt worden om neurologische Lymeziekte met zekerheid uit te sluiten, omdat de afwijkingen niet altijd zichtbaar zijn. Een belangrijk gegeven is dat bij patiënten met neurologische Lymeborreliose bij de veel gebruikte MRI-scans vaker geen afwijkingen gevonden worden. Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat een SPECT-scan of PET-scan in de regel doeltreffender is bij onderzoek naar Lymeziekte. Dit onderzoek kan veranderingen in de bloeddoorstroming in de hersenen aantonen, iets wat vaker voorkomt bij (chronische) lymepatiënten. Afwijkingen bij deze scans kunnen het vermoeden bevestigen dat aspecifieke neurologische en neuropsychiatrische klachten berusten op een hersenafwijking die ‘Lyme-encephalopathie’ wordt genoemd. Ook kan herhaald onderzoek het effect van behandeling aantonen, zo blijkt uit onderzoek van dr. B. Fallon, verbonden aan de Columbia Universiteit in New York. Helaas worden SPECT- en PET-scans in Nederland mede vanwege de kosten nog vrijwel niet gebruikt bij verdenking op neurologische Lymeborreliose.

Lumbaalpunctie

Deskundigen zijn het erover eens dat een lumbaalpunctie negatief kan zijn bij patiënten met perifere zenuwaandoeningen, zoals (chronische) neuropathie.
 Laboratoriumonderzoek van het hersenvocht met een lumbaalpunctie kan daarom volgens ILADS- en DBG-deskundigen niet gebruikt worden om neurologische Lymeziekte uit te sluiten.

 

5. Wat zijn de behandelingen?
 

Antibioticabehandeling is het simpele antwoord, maar het gedetailleerde antwoord is onbekend. De meningen van wetenschappers en artsen over zowel de diagnose als de behandeling van Lymeziekte zijn zeer verdeeld en hebben hierdoor geleid tot het bestaan van meerdere zorgrichtlijnen: de CBO-richtlijn en de ILADS-richtlijn en DBG-richtlijn. Duidelijk is in ieder geval, dat er nog veel wetenschappelijk onderzoek nodig is om tot een betere behandeling van Lymeborreliose te komen.

Hoe sneller na een besmetting met de bacterie een antibioticumkuur gegeven wordt, hoe meer kans op een succesvolle behandeling. Bij een Erythema Migrans (EM) (rode uitslag in de vorm van kring of vlek na een tekenbeet) is een behandeling met antibiotica gewenst. Indien er na een tekenbeet geen EM optreedt, is men nog niet zeker van afwezigheid van een besmetting. Een besmetting kan door het testen van het bloed op antistoffen een aantal weken na de tekenbeet worden gecontroleerd. Soms worden antistoffen niet aangetoond en kan men een mogelijke besmetting vermoeden bij het optreden van specifieke klachten in de weken tot enkele maanden na besmetting.

Bij een deskundige verwijdering van de teek binnen enkele uren na hechting van de teek, is een kans op besmetting laag, maar het advies is om regelmatige nacontroles uit te voeren

Een standaardbehandeling met antibiotica leidt vaak tot het verdwijnen van symptomen, maar een aanzienlijk deel van de patiënten houdt ziekteverschijnselen. Het hebben van persisterende klachten bij Lymeziekte houdt in dat de klachten blijven aanhouden na een standaardbehandeling, of verdwijnen maar na een tijd weer terugkeren, tijdelijk verminderen met daarna weer verergering of er ontstaan nieuwe klachten. Ook progressieve ziektebeelden waarbij de patiënt achteruit blijft gaan, komen in de praktijk voor.

De aanhoudende klachten bij Lymeziekte betreffen vaak ernstige invaliderende klachten, waarbij de patiënt een slechte kwaliteit van leven heeft en niet meer in staat is te functioneren. Deze chronische klachten zouden kunnen wijzen op een persisterende infectie, maar misschien ook op restschade, of op een auto-immuunreactie/ziekte na een doorgemaakte Lymeziekte. Voor deze laatste twee hypothesen is echter geen wetenschappelijk bewijs. Het bestrijden van alle lymebacteriën bij chronische lymeziekte vereist mogelijk een combinatie van antibiotica voor onbepaalde tijd.

Langdurige Lymebehandeling

Aangezien een aanzienlijk deel van de chronische lymepatiënten baat heeft bij langdurige behandeling, vindt de Lymevereniging het gerechtvaardigd dat een patiënt die chronische klachten houdt na een standaardbehandeling, een langere behandeling mag uitproberen. Hierbij dient rekening gehouden te worden met de ziekteduur en ernst. De reactie op de behandeling kan hiermee samenhangen. Een patiënt die langdurig ernstig ziek is, reageert doorgaans trager op de behandeling dan een patiënt die korte tijd ziek is en milde klachten heeft.

Verbeteren van de kwaliteit van leven

Patiënten moeten echter voor ogen houden dat wanneer een langdurige antibioticabehandeling wordt ingezet, het de bedoeling is dat deze behandeling voldoende effect heeft. Dit wil zeggen dat de klachten uiteindelijk verminderen of verdwijnen en de kwaliteit van leven van de patiënt verbetert. Wanneer een patiënt langdurige behandeling uitprobeert en hier geen baat bij blijkt te hebben, waarbij het enige tijd kan duren bij ernstig zieke patiënten voordat de behandeling aanslaat, dan kan er in samenspraak met de behandelend arts nog een ander antibioticum of combinatie van andere antibiotica worden uitgeprobeerd.

Wanneer er behandeling volgt direct na een tekenbeet is een deel van de artsen van mening dat een lange antibioticakuur van bijvoorbeeld zes weken beter resultaat geeft vergeleken met de CBO-standaardbehandeling van 10-14 dagen. Het is niet bekend of deze behandeling de ziekte in alle gevallen permanent geneest.

De opvatting van deskundigen die de CBO-richtlijn hebben opgesteld

Een kuur van twee tot maximaal vier weken leidt in vrijwel alle gevallen tot genezing. Blijvende of terugkerende symptomen en klachten na een dergelijke behandeling zouden volgens hen berusten op een andere oorzaak, zoals bijvoorbeeld het zogenoemd postinfectieus syndroom, ook wel Post Lyme Syndroom (PLS) genoemd. Dit PLS zou geen teken zijn van voortdurende infectie, maar een immunologisch restverschijnsel zijn. Verdere behandeling met antibiotica zou daarom niet zinvol zijn.

De opvatting van deskundigen met een andere mening

Wanneer de diagnose Lymeborreliose gesteld is, dan is de duur van de behandeling, vooral bij late en chronische Lyme, afhankelijk van het ziekteverloop. Dit wil zeggen dat de behandelingsduur in principe niet voor het begin van de behandeling bepaald kan worden, maar dat dit individueel maatwerk is. Wanneer er sprake is van blijvende symptomen of terugkeer van symptomen/klachten na behandeling, moet weer met antibiotica behandeld worden tot de klachten verdwenen zijn. Een patiënt die symptoomvrij lijkt, moet waakzaam blijven in het opmerken van een herhaling van de klachten of nieuwe nog onbekende symptomen, net als zijn of haar arts.

Voor het bestaan van het zogenaamde Post Lyme Syndroom bestaat geen goede wetenschappelijke onderbouwing. Blijvende of terugkerende klachten wijzen daarom op blijvende infectie, tenzij er een duidelijk andere verklaring is. Onvoldoende reactie op behandeling kan ook wijzen op een tekenbeet-co-infectie.

Gecombineerde antibioticatherapie

Vanwege de complexiteit van de levenscyclus van de Lymebacterie, is volgens deze deskundigen vooral in de latere stadia van de ziekte vaak een gecombineerde antibioticatherapie nodig. Zoals eerder beschreven, bestaan er meerdere onderbouwde zorgrichtlijnen die zeer verschillen. Het belangrijkste verschil is dat de CBO-richtlijn terughoudend is met langere behandeling en dat de ILADS- en DBG-richtlijn langer behandelen gerechtvaardigd vindt, als de ziekteverschijnselen niet verdwenen zijn of terugkomen.

 

bron:lymeveriniging.nl

Zie ook  https://lymevereniging.nl/lyme/veelgestelde-vragen

afbeelding van admin n

Top 10 foute diagnose van de ziekte van Lyme

Het komt frequent voor de mensen een foute diagnose krijgen terwijl ze Lyme hebben Veel voorkomende foute diagnose van de ziekte van Lyme zijn

1. multiple sclerose 
2. fibromyalgie / chronisch vermoeidheidssyndroom
3. de ziekte van crohn / colitis / ibs prikkelbare darm syndroom
4, de ziekte van alzheimer / dementie
5. bi – polaire stoornis / depressie
6. gegeneraliseerde angststoornis / paniek aanvallen
7. artritis (met name de knie, heup, nek)
8. migraine / tmj / zenuwknoop neuralgie
9. hypochondrie / syndroom van münchhausen by proxy
10. hartblokkade / beroerte / bloedprop

Mogelijke symptomen die kunnen wijzen op Lyme

1. Neurologische/cognitieve stoornissen

  • Epileptische aanvallen
  • Zinderingen
  • Gevoelloosheid, dove plekken
  • Verlammingen zoals halfzijdige gezichtsverlamming
  • Brandend gevoel in de huid (pijn)
  • Concentratieproblemen
  • Hyperactiviteit afwisselend met uitputting
  • Praktische afasie (moeilijk op woorden kunnen komen)
  • Desoriëntatie
  • Consolidatie van het korte termijn geheugen (het blijven onthouden)
  • Moeilijkheden om informatie te verwerken, te rangschikken en terug te halen
  • Overgevoeligheid voor licht en/of geluid en/of emotionele overbelasting die kan leiden tot een terugval en /of angst.
  • Ataxie(onzekere gang),spierzwakte en spierkrampen
  • Verwardheid
  • Hoofdpijn
  • Nekpijn, nekstijfheid

2. Verschijnselen m.b.t. het autonome zenuwstelsel

  • Prikkelbare darm
  • Misselijkheid
  • Vaak moeten plassen en/of blaasstoornissen
  • Kortademigheid bij inspanning
  • Pijn in de ruggengraat
  • Beven
  • Spierkrampen, restless legs
  • Neuraal-gemedieerde hypotensie (lage bloeddruk met neurologische oorzaak)
  • Duizeligheid, evenwichtsstoornissen, vertigo
  • Coördinatieproblemen
  • Brain fog
  • Licht in het hoofd
  • Orthostatische intolerantie (problemen bij rechtstaan)
  • Verlaagde bloeddruk
  • Hartkloppingen, ook ten gevolge van verandering in lichaamshouding (POTS)

3. Cardiologische problemen

  • Hartritmestoornissen
  • Hartpalpitaties (hartkloppingen)
  • Overslaan van het hart
  • Trage of te snelle hartslag
  • Drukgevoel op borst
  • Carditis (ontsteking van het hart)
  • Mitralisklepprolaps (een lekkende hartklep tussen de rechter voorkamer van het hart en de rechter kamer)

4. Gastro-intestinale problemen

  • (Chronische) constipatie
  • Diarree
  • Pijnlijke darmen
  • Verteringsproblemen
  • Spastische darmen
  • Te traag werkende maag
  • Maagklachten
  • Opgeblazen gevoel
  • Verlies eetlust
  • Intoleranties (gluten, lactose, suiker, alcohol, chemicaliën)
  • Galwegproblemen

5. Neuro/endocriene verschijnselen

  • Zware oververmoeidheid.
  • Verlies van thermostatische stabiliteit: lichaamstemperatuur die lager is overdag of opvallend fluctueert.
  • Warmte aanvallen (terugkerende gevoelens van koortsachtigheid)
  • Onverklaarbaar zweten
  • Koude extremiteiten (vooral handen, voeten, neus)
  • Intolerantie voor extreme hitte en koude
  • Te traag of te snel werkende schildklier
  • Bijnier problemen
  • Mood swings
  • Menstruele klachten, onregelmatige cyclus.
  • Melkuitvloed uit de borst
  • Pijn in de onderbuik
  • Pijnlijke zaadballen
  • Seksuele functiestoornis
  • Onverklaarbaar gewichtsverandering, anorexia of abnormale eetlust
  • Verergering van symptomen bij stress
  • ...

6. Psychische problemen

  • Stemmingswisselingen
  • Woede-uitbarstingen.
  • Angst en somberheid
  • Agitatie

7. Problemen met de zintuigen

  • Gezoem/gefluit in de oren, oorsuizen
  • Minder gehoor
  • Pijn en /of jeuk in de oren
  • Overgevoeligheid voor geluid
  • Overgevoeligheid voor licht
  • Dubbelzien/tunnelzicht/moeite met scherp zien
  • ‘Floaters’/grijze vlekjes
  • Zwelling rond de ogen
  • ...

8. Gewrichts- en spierklachten

  • Stijfheid
  • Pijn in gewrichten en rug
  • Zwelling in gewrichten
  • Spierpijnen
  • Spierzwakte
  • Spiertrekkingen en spierkrampen
  • Pijn in spieren, pezen en aanhechtingen (Fibromyalgie)
  • Aantasting aan botten en gewrichten
  • Artritis
  • Vochtophoping
  • ...

9. Immuniteitsproblemen

  • Pijnlijke keel
  • Gezwollen, pijnlijke klieren (hals, oksel, liezen)
  • Frequente infecties
  • Onverklaarbare transpiraties, nachtelijk zweten
  • Ernstige vermoeidheid en uitputting.
  • Algehele malaise
  • Gevoelige lymfeklieren
  • Terugkerende keelpijn
  • Onverklaarbare rillingen
  • Temperatuurverhogingen
  • Een lange tijd geen koorts maken.

10. Urinaire problemen

  • Geïrriteerde blaas
  • Te traag of te snel werkende blaas
  • Niet kunnen ophouden van de urine.
  • Nierklachten
  • Nierstenen

11. Luchtwegen problemen

  • Kortademig
  • Hoesten
  • Zwakke ademhaling
  • Hyperventilatie
  • Sinusitis
  • Luchtwegen infecties
  • ...

12. Huidproblemen

  • Acne
  • Rode plekken
  • Netelroos
  • Schimmelinfecties
  • Droge huid
  • Huiduitslag
  • Brandende huid
  • ...

* Bepaalde symptomen worden hier meerdere keren vermeld, dit komt omdat 1 symptoom verschillende oorzaken kan hebben. De ziekte van Lyme is dan ook een multisysteemziekte.

afbeelding van Carmen Vandorpe/ Chakanaherb

workshop griep voorkomen met kruiden

Dinsdag 14 februari om 19h bij Chakanaherb, Rekkemsestraat 107,8510 Marke

Prijs: 25 euro, alle kruiden en andere benodigdheden in de prijs inbegrepen.

Inschrijven kan  via www.chakanaherb.be of op tel 0492/945894

Griep

Hoe kan je jezelf beschermen als de griep je huis is binnengeslopen?

Welke kruiden kan je gebruiken om er snel weer bovenop te raken als je het toch te pakken hebt?

Wat doen we met de vervelende symptomen?

We maken in deze workshop een aantal kruidenbereidingen die je kan meenemen.

afbeelding van admin n

Nu je niet perfect hoeft te zijn – kun je jezelf zijn

Eindelijk dringt het tot je door: je bent prima zoals je bent. Je kunt stoppen met perfect proberen te zijn. Maar wat nu? Nu wordt het tijd om jezelf te zijn.

Je leven vliegt aan je voorbij

Jij denkt: ”als ik perfect ben dan kan niemand me veroordelen”. En dat blijkt ook – want je bent nog niet perfect en je wordt regelmatig veroordeeld. En dat doet je pijn. Dus zet je er nog een tandje bij.

”Nu veroordelen ze me nog, maar als ik nóg beter mijn best doe dan kunnen ze me niet meer veroordelen”. En ondertussen vliegt je leven aan je voorbij. En ben je alleen bezig geweest met anderen tevreden maken.

Wanneer ben jij aan de beurt?

Precies: nu. Want het is tijd om ermee uit te scheien, met proberen perfect te zijn. Het is simpelweg de moeite niet. Je bent je hele leven aan het vechten om eindelijk de goedkeuring te krijgen waar je zo naar verlangt. Om vervolgens gezellig in te storten en in een burnout te belanden.

Wat heb je daaraan? En al stort je niet in – wat heb je eraan?

Wat schiet je ermee op als mensen je geweldig vinden? Als je nooit fouten maakt, als je altijd alles op een rijtje hebt? Ze adoreren je, ze bouwen standbeelden voor je. En dan?

Jij maar je best doen om vooral niet je jezelf te zijn. Om altijd rond te lopen met een masker. Wat zeg ik – met bepantsering tegen de boze buitenwereld. En dan ga je dood en laat je een standbeeld achter.

Leuk. Leuk leven. Klinkt verre van perfect in mijn oren – maar leuk.

Waarom niet gewoon jezelf zijn?

Wat is er mis met gewoon jezelf zijn? Fouten maken, onderuit gaan, jezelf afstoffen, lachen, leren en weer opstaan? Met jezelf belachelijk maken, dansen in de regen, zingen in de bus, huilen bij familie, ruzie maken met de liefde van je leven?

Met falen, groeien, falen, groeien, falen en nog verder groeien? Wat is er mis met voluit leven? Waarom zou je je ervoor willen verstoppen?

Ik snap het wel. Het is niet makkelijk soms. Om voluit te leven moet je jezelf kwetsbaar opstellen. En dat is eng.

Maar weet dit: je bent niet perfect op de manier zoals je zou willen. Dat zal je nooit worden. Simpelweg omdat je beeld van perfectie een zelfbedachte marketingboodschap is.

Je maakt perfectie te smal

Precies. Je maakt perfectie te smal. Met te weinig ruimte voor creativiteit. Met een prachtig huis, een strakke buik, geweldige kinderen, een fantastisch seksleven, de nieuwste iPhone en een zelfrijdende auto op zonnepanelen waarmee je de planeet redt terwijl je boodschappen doet.

Nee. Het leven werkt zo niet. Bekijk het ruimer. Je bént perfect – maar inclusiefal die eigenschappen die je niet fijn vindt aan jezelf.

Je lijf, je luiheid, je driftbuien, je domme fouten en grootste overwinningen. Iedere molecuul, iedere herinnering, iedere moedervlek. Alles zit op de juiste plek om jou jou te maken.

Een uniek wezen in een onmetelijk heelal. Dat ben jij. En pas wanneer je meer jezelf durft te zijn wordt je leven leuker en eenvoudiger.

En hoe word ik dan meer mezelf?

Goede vraag. Twee dingen:

  1. Leef meer in het moment. Kom uit je hoofd – want dat is de plek waar al die twijfels en zorgen ontstaan. Het zijn slechts gedachten over jezelf. Door in het hier en nu te leven heb je daar even niets meer mee te maken.
  2. Volg je hart. Maak je minder druk of je wel het juiste doet. Doe gewoon wat je wilt doen. Ook al hebben anderen daar hun gedachten over. Ook al keuren ze je af. Dat is hun probleem – het is jouw leven.

Ontspan. Haal adem en ervaar het moment met al je zintuigen. Ik weet het – het klinkt te simpel. En je hebt het al vaak gelezen en gedacht ”dat ga ik straks doen”. En dat is de grote ironie. Aangezien straks niet bestaat.

Steeds wanneer je dat denkt leef je dus niet in het moment. En dat maakt het lastig. Want alleen als je nadenkt over de toekomst kun je je niet goed genoegvoelen. Hier en nu ben je gewoon – meer niet. Je bent niet ‘genoeg of niet genoeg’. Je bent gewoon wie en wat je bent.

Wanneer je ontspannen en bewust door het leven gaat dan wordt het makkelijker om minder in je hoofd te leven. En als je minder in je hoofd leeft (en dus minder denkt), dan wordt het makkelijker om naar je hart te luisteren.

Dan weet je ineens veel beter wat je wilt, wat je niet wilt, wat je beter wel kunt doen en wat je beter niet kunt doen.

Als je wil dansen, ga dansen en geniet ervan. Als je wilt rondlopen in aparte kleding – doe dat dan. En geniet ervan. Doe wat je wilt doen en leef meer in het moment. Mensen zullen je soms gek vinden – en dat is prima. Zo merk je ineens dat alles prima is zoals het is, en dat jij je prima vermaakt.

Dan ben je niet perfect zoals je het vroeger voor ogen had. Maar is je leven even helemaal perfect zoals het is. Dan maak je je niet continu druk om het krijgen van goedkeuring van anderen. Dan ben je gewoon voluit aan het leven, met een glimlach op je gezicht. :)

 

bron : sochicken.nl

afbeelding van admin n

Eindelijk rust in je hoofd – zo stop je ratelende gedachten

Ratelende gedachten. Als je wilt slapen, als je wilt ontspannen in de tuin, als je onder de douche staat. Je wordt er gek van. Hoe zet je de gedachtestroom stil? Zo vind je eindelijk rust in je hoofd.

“We are shaped by our thoughts; we become what we think.
When the mind is pure, joy follows like a shadow that never leaves.”

Buddha

Bedankt brein – laat me nu maar met rust

Ja, de Buddha wist hoe het werkte. Je wordt wat je denkt. En vaak is dat wat we denken niet bepaald wat we willen worden. Angsten, onzekerheden, zorgen, dingen waar je tegenop ziet en nare herinneringen.

Dan lig je in bed – klaar om in slaap te vallen – waarna je brein besluit om je even te herinneren aan dat overweldigende project op je werk. Waar je nog zoveel aan moet doen. Waarna de gedachten blijven komen en het zweet je uitbreekt. En vredig in slaap vallen voorlopig van de baan is.

Of je besluit om de goede gewoonte eens op te pakken, en je dag te beginnen met een meditatie. Je brein opent de sessie met het opstellen van een soort todo lijst. Waarna je zo onrustig wordt dat je opstaat om je mail te checken zodat je je weer nuttig voelt.

Bedankt brein. Fijn.

Gelukkig kun je veel doen om je hoofd stiller te maken. En het is veel minder moeilijk dan het soms lijkt. Echt – je hoeft niet als een monnik te leven om resultaat te zien. Let maar op.

1. Behandel je brein als een klein kind

Wees lief voor jezelf. Hoe meer je jezelf veroordeelt omdat je ‘te veel denkt’, des te meer negatieve gedachten je genereert. Alsof het nog niet druk genoeg is daarbinnen.

Zie je brein als een onschuldig kind. Het doet waar het goed in is: gedachten genereren. En jij kunt het begeleiden om beter met dit talent om te gaan. Zodat het minder gedachten genereert en vooral betere gedachtenGedachten die je voeden, die je ondersteunen in je persoonlijke ontwikkeling, die je blij en gelukkig maken.

Je brein is niet slecht. Het is juist heel slim en creatief. Daarom zit je hoofd zo vol! Dus vervloek jezelf niet. Accepteer jezelf zoals je bent – mét je volle hoofd. Je komt nu misschien even niet in slaap, geen zorgen.

Met kleine positieve stappen kun je je brein trainen om zijn talenten beter te benutten, zodat jullie het allebei leuker hebben.

2. Beschouw jezelf als een strakblauwe lucht

Precies. Een strakblauwe lucht waar wolken aan voorbij drijven. Jij bent de lucht. Altijd blauw, altijd op dezelfde plek, altijd aanwezig. De wolken zijn je gedachten. Soms is er geen wolkje aan de lucht, soms zijn er zoveel dat het onweert.

De lucht is veel groter dan de wolken. De wolken drijven erin rond, maar ze zijn niet de blauwe luchtNet zoals jij niet je gedachten bent.

Als het dagenlang dik bewolkt is dan vergeet je bijna dat de blauwe lucht erboven nog steeds bestaat. Net zoals je met een overladen brein bijna vergeet dat jij veel groter bent dan de gedachten die je ziet rondvliegen.

Maar hoe dik de bewolking ook is – boven de wolken er is nog altijd die blauwe lucht. Een plek waar de zon altijd schijnt. Waar je kunt neerkijken op al die wolken en duidelijk kunt zien dat de lucht en de wolken twee verschillende dingen zijn.

Zit je hoofd vol? Ga dan op zoek naar de blauwe lucht. Zoek die plek van waaruit je je gedachten kunt observeren. Alsof je met je rug in het gras ligt en de wolken boven je voorbij ziet drijven. Zonder ze te veroordelen, zonder er een mening over te vormen. Je laat ze gewoon zijn wat ze zijn.

Onschuldige gedachten, gegenereerd door een onschuldig brein. Meer niet. De wolken zijn niet de blauwe lucht, en je gedachten zijn niet wie jij bent.

3. Ja – mediteer regelmatig

Die plek van waaruit je je eigen gedachten kunt observeren bereik je het makkelijkst vanuit stilte. Je hebt maar een paar minuten per dag nodig om effect te merken. En zelfs als het nutteloos voelt merk je later dat het toch nut heeft gehad.

Heel simpel: ga zitten of liggen en adem diep in en uit. Sluit je ogen, en haal je aandacht naar je ademhaling. Zeg bijvoorbeeld ”in” en ”uit” in je hoofd bij iedere in- en uitademing. Wanneer je merkt dat je afgeleid raakt, breng je je aandacht rustig weer terug.

Meer niet. Dat is alles.

Doe dat een paar minuten. En merk hoe je langzaam maar zeker meer afstand creëert tussen jou en je gedachten. Niet alleen kun je ze steeds beter observeren – er worden ook minder gedachten gegenereerd.

Heerlijk. Wat een rust! En dat met zo weinig moeite – door niets te doen. Meditatie is mooi spul.

 

bron : sochicken.nl

afbeelding van admin n

Kies vrijheid – stop met het zoeken van excuses

Wanneer je excuses maakt ontken je je eigen verantwoordelijkheid. En daarmee maak je jezelf minder vrij en minder gelukkig. Dus ja - stop ermee.

Lekker dan – nu ben ik chagrijnig

Een hekel – dat heb ik eraan. Ik lag heerlijk te dutten op mijn sobere ashram matras na een intensieve yoga sessie. Elke dag 5 uur opstaan was niet makkelijk voor me – dus ik lag het lekker te compenseren met gesnurk en mooie dromen.

En ineens hoor ik ”JELLE!!!”

Ik schrik wakker en voel de adrenaline door m’n lijf pompen. Waarna Billy in lachen uitbarst, waarna ik begin te schelden. Waarna Billy nog harder gaat lachen en ik nog bozer word. Ik leg op een duidelijke toon uit dat ik hier niet van gediend ben, wetend dat het toch geen zin heeft. Waarna ik weer in slaap doezel.

Langzaam merkte ik hoe de adrenaline mijn lichaam weer verliet. Ik zakte opnieuw langzaam weg in een zalig dutje. En net toen ik weer was aanbeland in dromenland…

”JELLE!!!!!”

Ver-schrik-ke-lijk. Over met je verkeerde been uit bed stappen gesproken. Maak me wakker met een knuffel, met kusjes, met zachte woorden, met een fijn muziekje, met subtiel daglicht. Maar niet zo. Nooit zo.

Want dan word ik chagrijnig. En dan is m’n hele middag verpest.

En daar ging het dus fout

Precies. Ik werd chagrijnig. Logisch toch?

Niet echt. Waarom niet? Omdat ik Billy’s gedrag gebruik als een excuus om me naar te voelen. En dat is geen slim idee. Want daarmee laat ik mijn gemoedstoestand en uiteindelijk mijn levenskwaliteit afhangen van anderen. Van externe omstandigheden.

Ik denk dat ik chagrijnig word van Billy’s gedrag. Maar in werkelijkheid besluit ik om chagrijnig te worden van zijn gedrag. En dat is een groot verschil. Omdat ik in de eerste situatie een slachtoffer ben, en in de tweede situatie een vrij individu.

En toegegeven, soms is het best fijn om je chagrijnig te voelen. Daar is niets mis mee. Een gevoel is gewoon een gevoel. Maar het is altijd belangrijk om te beseffen dat dit gevoel je eigen keuze is. Jij bepaalt zelf hoe je reageert op dat wat er om je heen gebeurt. En hoe sterker je dit besef bij je draagt van moment tot moment, des te vrijer je wordt.

Oké – hoe stop je met het zoeken van excuses?

Heel simpel: door te besluiten om ermee te stoppen. Op het moment dat je dat doet gaan er automatisch belletjes rinkelen wanneer je excuses maakt, en kun je ze één voor één loslaten.

Ja, het kost tijd. Maar je wordt er al snel steeds beter in. En hoe beter je wordt, des te fijner je je gaat voelen.

Iedere keer wanneer je merkt dat je je eigen verantwoordelijkheid afschuift pak je jezelf in je nekvel en neem je je verantwoordelijkheid terug. Want alleen als je je verantwoordelijkheid bij je houdt ben je echt vrij. Vrij om je te voelen zoals je je wilt voelen.

Bijvoorbeeld:

  • ”Ik heb geldproblemen vanwege de gemeente, de overheid, de economie etc.”wordt ”Ik heb geldproblemen omdat ik meer uitgeef dan dat er binnen komt. Laat ik daar eens iets aan gaan veranderen.”
  • ”Ik voel me naar omdat mijn partner me niet voldoende knuffelt en me te weinig bevestiging geeft.” wordt ”Ik merk dat ik te weinig zelfliefde heb, waardoor ik continu bevestiging zoek. Ik kan werken aan zelfliefde zodat mijn geluk niet langer afhankelijk is van bevestiging van anderen.”
  • ”Mijn werk maakt me gestrest.” wordt ”Ik laat mezelf teveel opjagen door mijn werk. Ik kan mijn grenzen aangeven, meer rust nemen en mijn zorgen van me afschrijven.”
  • ”Ik kan niet stoppen met roken zolang mijn partner blijft roken.” wordt ”Ik stop met roken, omdat ik mezelf een gezonder lichaam gun. Wat mijn partner doet staat los van mijn beslissing.”
  • ”Ik kan mijn dromen pas waarmaken als ik rijk/zelfverzekerd/slank/perfect ben.”wordt ”Ik ga nu gewoon beginnen.”
  • ”Ik voel me down omdat ik mijn zin niet krijg.” wordt ”Ik merk hoe ik me sterk hecht aan specifieke uitkomsten, en ik kies ervoor dat nu los te laten en te ontspannen. Ik voel me blij en tevreden in het moment.”

Trek de verantwoordelijkheid naar je toe. Jij bepaalt wat je denkt. Jij bepaalt hoe je je voelt.

Ik voelde me kort chagrijnig. Waarna ik besefte dat ik op het punt stond om mijn middag te laten verzieken door mijn eigen verantwoordelijkheid te verleggen. Alsof Billy verantwoordelijk is voor mijn humeur.

Leuk en aardig – maar dat gaat me echt te ver.

Ik koos ervoor de gedachte te laten varen en me gewoon blij te voelen. En dankbaar dat er een mafkees naast me zit die grapjes maakt. Ik vind niet alle grapjes even leuk, maar ik waardeer de moeite.

Fijn dat hij in ieder geval heeft kunnen lachen. Zal hem goed doen – lachen is gezond. :)

bron : sochicken.nl

 

Pagina's

Facebook comments

Abonneren op RSS-blogs