Orthomoleculaire geneeskunde

Therapie / Therapeut Orthomoleculaire geneeskunde


Orthomoleculaire therapie

Orthomoleculaire therapie is erop gericht de gezondheid te bevorderen of ziekteprocessen te herstellen. De behandeling heeft tot doel om de lichaamscellen (onze bouwstenen) te voorzien van optimale hoeveelheden vitamines, mineralen en andere noodzakelijke voedingsstoffen.
Orthomoleculaire geneeskunde is in feite een synomiem voor ‘voedingsgeneeskunde’. Uit een groeiend aantal wetenschappelijke onderzoeken blijkt dat er een niet te verwaarlozen relatie bestaat tussen voeding en ziekten. Zo is inmiddels duidelijk dat slechte voedingsgewoonten een rol spelen bij het ontstaan van bijvoorbeeld kanker, hart- en vaatziekten en diabetes.
In de orthomoleculaire therapie staat het streven voorop om met de voeding zoveel mogelijk nodige en nuttige voedingsstoffen binnen te krijgen en zo weinig mogelijk schadelijke stoffen.

Gezond worden en blijven heeft te maken met het vinden en behouden van de juiste lichamelijke en geestelijke balans. Als de balans wordt verstoord kunnen er allerlei klachten over uw gezondheid ontstaan. Orthomoleculaire therapie is gebaseerd op het behandelen van de oorzaken van uw gezondheidsklachten en niet op de symptomen. Passend individueel advies is hierbij de sleutel naar succes omdat niemand hetzelfde is, zelfs met een gelijke diagnose!

Orthomoleculaire geneeskunde

Wat is het?

De term 'orthomoleculair' werd voor het eerst gebruikt in 1968, door professor Linus Pauling. Orthos komt uit het Grieks en betekent: juist, recht of gezond, en orthomoleculair staat voor: de moleculen betreffende. In de orthomoleculaire geneeskunde streeft men er dus naar met stoffen te werken die het lichaam zonder schade kan gebruiken en verwerken.

De rol van voeding

De wetenschap dat voeding een geneeskrachtige werking kan hebben stamt al van eeuwen geleden. Zo noemt Hippocrates (460-377 v Chr) meerdere malen de geneeskrachtige werking van voeding en hanteert Maimonides (1135-1204) de stelling dat: 'geen enkele ziekte die door dieet kan worden genezen, met andere middelen dient te worden behandeld'. Dit idee raakte op de achtergrond toen, vanaf ongeveer 1850 de chirurgie steeds grotere resultaten boekte en na de tweede wereldoorlog, de antibiotica als krachtig middel tegen infectieziekten ontwikkeld werden. Naast deze zeer effectieve behandelmethoden werd de invloed van voeding als ondergeschikt ervaren.

In het begin van de 20e eeuw werden steeds meer gebreksziekten ontdekt die genezen konden worden door het toedienen van één vitamine. Een voorbeeld is scheurbuik dat te voorkomen en te genezen bleek met vitamine C. Dat voeding meer invloed heeft dan alleen het voorkomen van de typische gebreksziekten wordt steeds duidelijker vanaf ongeveer 1960.

Sindsdien blijkt uit een groeiend aantal wetenschappelijke onderzoeken dat er wel degelijk een niet te verwaarlozen relatie bestaat tussen voeding en ziekten. Zo is inmiddels duidelijk dat slechte voedingsgewoonten een rol spelen bij het ontstaan van bijvoorbeeld kanker, hart- en vaat ziekten en ouderdomsdiabetes.

Voeding geeft niet genoeg

In de orthomoleculaire behandelwijze staat het streven voorop om met de voeding zoveel mogelijk nodige en nuttige voedingsstoffen binnen te krijgen en zo weinig mogelijk schadelijke stoffen. Helaas is het, ook voor een gezond persoon, bijna onmogelijk om via de voeding optimale hoeveelheden van bepaalde voedingsstoffen te consumeren. Het meest bekende voorbeeld hiervan is wel foliumzuur. Ook reguliere geneeskundigen adviseren nu gezonde vrouwen die zwanger willen worden, extra foliumzuur te nemen om de kans te verkleinen dat hun kind geboren gaat worden met een open ruggetje.

Zowel met het doel ziekten te voorkomen als met het doel ziekten te behandelen, kan het nodig zijn, naast een zo volwaardig mogelijke voeding, extra voedingsstoffen in de vorm van voedingssupplementen in te nemen. Voedingssupplementen zijn in feite tabletten of capsules die een hoog gehalte bevatten van stoffen die in geringere hoeveelheid ook in de voeding voorkomen. Dit kunnen zijn: vitamines, mineralen, aminozuren, essentiële vetzuren of enzymen, maar ook minder bekende groepen van stoffen zoals bijvoorbeeld de bioflavonoïden.

Orthomoleculaire voeding en voedingssupplementen kunnen in het algemeen zonder problemen gebruikt worden naast andere behandelingen zoals regulier geneeskundige behandelingen of bijvoorbeeld homeopathie. Toch kunnen soms orthomoleculaire middelen en reguliere medicijnen elkaars werking beïnvloeden. Het is daarom van belang dat een arts, apotheker of therapeut er van op de hoogte is wat u gebruikt.

Behandeling

Wanneer u naar een orthomoleculair arts of therapeut gaat, zal deze al uw lichamelijke klachten, maar ook vaak uw emotionele problemen willen weten. Verder zal uw behandelaar nauwkeurig willen weten wat u aan voedsel en drinken binnen krijgt. Daarbij is het ook belangrijk of er voedingsmiddelen zijn die u slecht verdraagt. Soms is het raadzaam te onderzoeken of er een tekort of een overmaat van bepaalde stoffen in het lichaam aanwezig zijn. Dit kan in bloed of urine gemeten worden. Er zijn ook artsen en therapeuten die andere soorten testen als onderzoek methode toepassen, zoals bijvoorbeeld kinesiologie of de VEGA-test.

Met alle verkregen gegevens zal de behandelaar een behandelplan opstellen en dit aan u voorleggen. Dit behandelplan zal veelal bestaan uit een dieet of een beperkter aantal voedingsadviezen. Daarnaast adviseert hij/zij u mogelijk om één of meerdere voedingssupplementen te gaan gebruiken.

De term 'orthomoleculair' werd voor het eerst gebruikt in 1968, door professor Linus Pauling. Orthos komt uit het Grieks en betekent: juist, recht of gezond, en orthomoleculair staat voor: de moleculen betreffende.

De orthomoleculaire therapie streeft ernaar om via de voeding zoveel mogelijk nodige en nuttige voedingsstoffen binnen te krijgen en zo weinig mogelijk schadelijke stoffen.

Door middel van een vraaggesprek (en eventueel bijkomend onderzoek) wordt de oorzaak van een bestaande klacht gezocht. Op basis van deze informatie wordt een persoonlijk voedingspatroon uitgewerkt. Men biedt het lichaam de voedingsstoffen die het op dat moment nodig heeft om te kunnen herstellen en een optimale gezondheid te bekomen.

Zowel met het doel ziekten te voorkomen als met het doel ziekten te behandelen, kan het nodig zijn om , naast een voedingspatroon op maat, extra voedingsstoffen in de vorm van voedingssupplementen in te nemen. Voedingssupplementen bevatten een hoog gehalte van stoffen die in beperkte hoeveelheid ook in de voeding voorkomen: vitamines, mineralen, aminozuren, essentiële vetzuren of enzymen, maar ook minder bekende groepen van stoffen zoals bijvoorbeeld de bioflavonoïden.

Orthomoleculaire voeding en voedingssupplementen kunnen in het algemeen probleemloos worden gebruikt naast andere behandelingen zoals de reguliere geneeskunde, osteopathie, acupunctuur of homeopathie. Het adviseren ervan vereist echter voldoende kennis omtrent interacties, eventuele bijwerkingen, e.d. De behandelend arts of gezondheidsprofessional kan u hiervoor doorverwijzen naar een orthomoleculair therapeut.

...

Facebook comments

Abonneren op RSS - Orthomoleculaire geneeskunde